Ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 873) wskazuje, że świadczenie wspierające kierowane jest do osób niepełnosprawnych mających potrzebę wsparcia.
W art. 4 wskazano wysokość świadczenia wspierającego, a w art. 5 określono, wymieniające enumeratywnie przesłanki, kiedy takie świadczenie nie przysługuje. Aby odpowiedzieć na pytanie czy świadczenie wspierające, przyznawane na podstawie przepisów dotyczących świadczenia wspierającego, należy uwzględniać jako dochód przy ustalaniu prawa do świadczeń z pomocy społecznej, w tym zasiłku stałego; w pierwszej kolejności należy dokonać analizy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 639 z późn. zm.), w art. 8 ust. 3 wskazuje się, że: Za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o:
1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych i koszty uzyskania przychodu; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;
Wyłączenia z dochodu zawiera art. 8 ust. 4 u.p.s. i nie ma wśród nich świadczenia wspierającego. W mojej ocenie należy go zatem potraktować jako dochód wliczany do zasiłku stałego, co znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie: Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 maja 2026 r. IV SA/Wr 15/26, gdzie wskazano, że dochód z tytułu świadczenia wspierającego uwzględnia się przy ustalaniu dochodu w rozumieniu art. 8 ust. 3 u.p.s., a więc dochodu ustalanego dla potrzeb udzielania świadczeń z zakresu pomocy społecznej. Świadczenie wspierające nie zostało bowiem uwzględnione w zawartym w art. 8 ust. 4 u.p.s. katalogu świadczeń niewliczanych do dochodu.
Ponadto należy zauważyć, że NSA z 29.04.2025 r., I OSK 1310/24, LEX nr 3859576.w swoim orzeczeniu wskazał, definicję dochodu: „ogólna definicja dochodu dla celów pomocy społecznej ujęta została w art. 8 ust. 3 u.p.s., zgodnie z którym dochodem jest każdy przychód bez względu na tytuł i źródło jego uzyskania, pomniejszony jedynie o obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne oraz kwoty alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Warunkiem uznania środków pieniężnych za dochód jest przychód, czyli określone przysporzenie finansowe. Ustawodawca nie definiuje przychodu, nie łączy go z działalnością zarobkową, wręcz przeciwnie – traktuje go bardzo szeroko niezależnie od źródła i tytułu jego otrzymania. Takie ujęcie pozwala zaliczyć do dochodu różne przysporzenia, które na podstawie odrębnych przepisów nie są kwalifikowane jako dochód. Przykładowo można wymienić zwrot nadpłaconego podatku, przyznanie kredytu czy odszkodowanie z tytułu wypadku. Z powyższego przepisu wynikają zatem dwie zasady. Po pierwsze, przychodem w rozumieniu ustawy jest każdy rodzaj dochodu. Każda suma uzyskana przez beneficjenta, bez względu na źródło uzyskania. Po drugie, odliczeniu od dochodu podlegają jedynie te rodzaje przychodów, które zostały enumeratywnie wyliczone w art. 8 ust. 4 u.p.s.”.
Ponadto należy pamiętać, że każde świadczenie ma własne przepisy i szczegółowe zasady. Dlatego każdą sytuację należy analizować indywidualnie, w każdym przypadku także analizować zmiany obowiązujących przepisów prawa.